Day 1

Day 1:

Allrighty then. Let’s start at the beginning. In een land ver ver weg genaamd Holland is het 7 – 4- 2010 om 5:00. Door het vreselijke getetter van het alarm op mijn telefoon word ik wakker. Het is vroeg, hoe vroeg? Veelste vroeg, 5:00. Met oogleden die aanvoelen als beton sleep ik mezelf naar de douche en ga eronder staan. Wat toch wel redelijk bevorderlijk is voor mijn gemoedstoestand.

Om 7:30 staan we op het vliegveld van Eindhoven. Vanuit daar gaat onze vlucht met Ryanair naar London Standsted. Na het afscheid nemen van de family gaan we het vliegtuig in. Na een prima vlucht van ongeveer 10 minuten wordt de daling al ingezet. Opzich een aangename vlucht tot het moment dat we gaan landen. Het vliegtuig maakt zo’n klap dat ik me enigszins afvraag of de wielen er nog wel onder zitten. Lang Leven Ryanair.

Na deze vlucht pakken we de bus het centrum in want de vlucht naar Kaapstad vertrekt vanuit Heathrow. Dus wat doe je dan in London City? Uiteraard de eerste beste Starbucks induiken voor een aangename White Caramel Coffee en een Vanille Latte. Maar dan? We hebben inmiddels al ongeveer een uur een backpack van 15 kilo op onze rug. En ik kan je vertellen; that’s pretty heavy! De pub dan maar in. De eerste indruk van de pub is TOP. Ik loop binnen ( het is inmiddels 12:00 ) en er staan binnen álleen maar mannen met bier in hun hand. Oké misschien een nationale feestdag of iets dergelijks, niet dus. Dit is gewoon normaal. Na een Great British Breakfast besluiten we de metro te pakken naar Heathrow. Bij de balie vragen we wat de slimste route is. Deze lieve, aardige, vriendelijke mevrouw ziet ons direct aan voor Duitsers. Op dat moment vind ik de mevrouw even iets minder lief, aardig en vriendelijk. Na een klein ritje van zo’n 45 minuten arriveren we op Heathrow.

Om 19:30 vertrekt ons vliegtuig richting Cape Town. Een vlucht van 12 uur. 6022 mijl te gaan,( voor de minder begaafde onder ons, waarbij ik ook behoor; dat is 9691 kilometer). Rond 8:15 staan we op het vliegveld van Cape Town. Backpack ophalen en maar hopen dat er ergens iemand staat met jouw naam op een bordje. En ja hoor! Daar sta ik; Malou Janssen. Top, klasse ( inmiddels zijn we al 28 uur onderweg en heb je toch wel behoefte aan een douche en een bed ). We worden afgezet bij ons hostel, The Sunflower Stop. We droppen onze spullen springen onder de douche en vertrekken naar dé straat van Kaapstad; Longstreet.( Maak je trouwens geen illusies dat Zuid-Afrika voordelig is want je betaald in de supermarkt gewoon hetzelfde als in Nederland, KA-CHING dit wordt dus even her-berekenen ). Vol goede hoop beginnen we aan een wandeling van ongeveer een half uur. Aangezien we niet helemaal weten hoe we daar moeten we komen beginnen we gewoon met wandelen. Na een half uur beslissen we toch maar ff op de plattegrond te kijken en we hoeven nog maar 2 straten! ( zeg eens dat vrouwen geen gevoel hebben voor richting OF kaart kunnen lezen ;) ). Tijdens de wandeling komen we een hele hoop bouwvakkers tegen die bezig zijn met van alles en nog wat. Maar de meerderheid doet eigenlijk gewoon niets. De een ligt op het voetpad en fluit naar je. De ander staat onder de boom en fluit naar je. Weer een ander staat op de straat en fluit naar je etc etc.

Daar staan we dan op Longstreet. Niet geheel wat we in gedachten hadden. Het is een lange straat ( ja duh ) met een hele hoop bedrijven en wat winkels. Mijn maag begint een beetje te knorren dus we gaan op zoek naar voedsel. We lopen een pleintje op waar je hotdogs kunt krijgen. Klasse; hotdogs. Maar dan wel a la South-African Style. Geen slap worstje uit het vocht maar gewoon een goede, flinke, gekruide worst. De aardige ( Nederlandse ) meneer vraagt welke van de 5 sauzen ik wil. Geen idee; leef je uit. En dat doet hij ook. Nu heb ik een hotdog in mijn hand met zo’n beetje alle kleuren van de regenboog waarbij ik enigszins mijn vraagtekens zet. Maar ach; we zijn om nieuwe dingen te proberen, so here we go. En die hotdog smaakt me toch goed! DAMN. Op dat moment ben ik al weer wat vrolijker.

Na onze heerlijke lunch gaan we naar de rest van Longstreet ( want we kunnen ons er niet bij neerleggen dat dit hét is ). Nou enorme bummer; dit is het wel. Prima dan maar terug naar het hostel en een nieuw plan bedenken.

Na een paar uurtjes slaapt worden we wakker om 18:00 en besluiten we dat het tijd is voor eten. We vertrekken naar het Waterfront. Dit ligt aan het water ( wederom; ja duh )en daar moeten meer dan genoeg kroegjes en eettentjes zijn. Na een wandeling van 20 minuten komen we aan bij Victoria’s Warf het logo van Waterfront staat hier op de deuren dus we gaan er vanuit dat dit het is. Een gigantische shoppingmall. Met her en der een restaurant. Okeee ook niet geheel wat wij in gedachten hadden. We lopen ergens naar binnen en bestellen een glas Merlot. Dit maakt een hoop goed. We bestellen pasta’s. Een pasta met mosselen, calamaris en line fish ( geen idee wat voor vis dit is ) en een pasta Funghi Nero met zwarte champignons ( of dit een soort is of ze gewoon aangebrand zijn weten we nog niet ).

Binnen 3 minuten staat een heerlijke pasta voor ons neus en we zijn helemaal happy de peppy. En om de maaltijd goed af te sluiten bestellen we koffie. Lin een cappucino en ik gewoon een gewone koffie. Met koude of warme melk vraagt de meneer. Geen melk, black. De man kijkt me een beetje vreemd aan ( misschien had dit iets te maken met het feit dat hij behoorlijk black was ). We krijgen een heerlijk koffie voorgeschoteld waarop ik weer even kan teren.

We besluiten een taxi naar huis te nemen aangezien we in Kaapstad zitten en het al donker is. Tijdens de wandeling naar het restaurant toe was het ook al aan het schemeren en toen we aankwamen was het donker. Beter ff niet doen. Dus we stappen in de taxi bij een meneer en vragen hoe duur het ongeveer zal zijn. Ongeveer 30 rand zegt de meneer. We vragen of hij de meter aan wil zetten en dat doet hij ook. We komen ver onder de 30 rand uit. Namelijk 23 rand. Ik wil hem 25 geven wat mij redelijk lijkt. Helaas heb ik dit niet gepast en moet ik 30 geven. Ik zeg tegen hem; maak er maar 25 van. Nee zo gaat dat uiteraard niet ongelooflijk domme, blonde meisjes. De 30 rand verdwijnt gewoon in de zak van de meneer en weg is ie. Nou oke, prima, klasse, duidelijk. We hebben duidelijk nog veel te leren.

Lots of love.. M'lou

ps. Thanks iedereen voor alle super lieve berichtjes! Mijn nr hier is +27782673846.. Mijn NL nr gebruik ik dus voorlopig niet meer.. Miss you guys!